kısa kısa


merhaba sevgili günlük

yıllar ne çabuk geçiyor değilmi? ve hayatın anlamı ne çabuk şekil değiştiriyor insan dünyasında...!

bayramlar çocukluğumuzun en güzel anıları kalır hep içimizde. tıpkı annelerimizin yaptığı gibi bizde çocuklarımıza anılar bırakmak için uğraşırız. onlarda birgün gelir çocuklarına...!

 

arefe günü montesori materyalleri ile tanıştık .kargo paketi aralıkta açıldı büyük heyecanlarla...en çokta baba bebek oynadı.ama biraz farklı :)) tersten dizdi 1cm'lik küpün üstüne diğer parçaları.

 

 

sonra kurbanlık bakmaya gittik önce çekingen korkak tavırlarla,sonra defalarca herbirine teker teker elleyerek sevdik...

 

 

tıpkı balıklar gibi onlarında yiyecek olacaklarını bunun doğanın bir kanunu olduğunu algılamaya çalıştık.marketten aldığımız etlerinde aynı olduğunu,koyunlarında otları yediğini öğrendik.bacaklarını saydık,kuyruklarına baktık,hareketlerini izledik,keçilerle koyunları ayırt etmeye çalıştık.boynuz gördük,niye koktuklarını merak ettik.

 

 
vee bayram günü buse ablamız bizi efe arkadaşımızla birlikte apartmanda şeker toplamaya götürdü üstelik poşetlerle :D
ananemizin ördüğü cicilerimizle kendimizi çok güzel hissettik...
eve gelince heyecanla anlattık nasıl bayramlaştığımızı...
topladığımız şekerleri paylaştık kardeşimizle...
ama bir tane alıp kaldırdık...
her gün bir tane yemek üzere....
 
 
türkan teyzemiz aradı. bir önceki bayram giyemediğimiz bayyamlıklarımızı çorap ve body takviyesiyle giydik ve ona bol bol teşekkür ettik...
miki mas,miki mas,diye şarkılar uydurarak evin içinde gezindik...
miki mas'a çikolata yedirmeyide ihmal etmedik.. :D
uzaktaki herkesle konuştuk telefonda...kurban kestiğimizi,et yediğimizi ve onları çok özlediğimizi söyledik...onlarda bizi özlemişler.
 
uzakta olmanın tek güzel tarafı bu sanırım. özlenmekte güzel özlemekte....
 
 not:kapıya astığımız koyunları herkes çok sevdi ama bizim yaptığımıza pek inanmadılar... :)
 
kreşe çevirdiniz evi diyorlar... :D

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !